Tytuł dla zwolenników greki."Kalos Kagatos " (Kalokagiata lub Kalos Kai Agathos) greckie pojęcie oznaczające połączenie dobra z pięknem. Pierwszym filozofem, który w swej refleksji dotyczącej paidei i etyki używał tego sformułowania był Arystoteles. Według niego oznaczała ona życie cnotliwe, a nawet najwyższą z cnót , którą osiąga się po zdobyciu wcześniejszych, niższych w hierarchii przymiotów - staje się więc ona umiejętnością czynienia dobra dla niego samego. Skierowuje ona ku refleksji, i kontemplacji Bytu Najwyższego i podporządkowuje wszystkie inne dziedziny życia temu aktowi. Ma ona również wymiar kulturowy, społeczny i polityczny.  Dla Greków wartości piękna i dobra były nierozerwalnie ze sobą złączone (dla porównania Platon). Również w chrześcijaństwie piękno jest cechą dobra, choć już w trochę innym sensie. Od czasów nowożytnych dobro i piękno uważa się za odrębne wartości, czego rezultatem jest rozdzielenie etyki i estetyki. Istotna część osiągania najwyższego dostępnego człowiekowi dobra, czyli szczęścia. Kalokagatia oznaczała doskonałość etyczną.

Co do samego przedstawienia owego aktu cnót i kryjącego się za tym dobra, nie byłbym sobą i ze zwykłego aktu zrobiłem istną kartę z podręcznika magii naginając tym samym nieco zasady Kalokagiaty.